یا علی
خوش به حال ما كه از نسل گليم
هــمچو بلبل ، عــاشق وصـل گليم
لالـــه هــاى سـرخ باغ حيدريم
وارثــان درد و داغ حــيــــدريـــم
بى سرو دستار، در صـحراى خون
سرخ مــى رقــصيم ، هـمپاى جنون
مــستى مــا بى نـياز از باده است
مى شويم از عشق مولا، مست مست
خــضر راه مــا، فروغ مــاه اوست
مـــقتـــداى مــا، دل آگــاه اوست
مــا كــه از جور خوارج خسته ايم
بـــا عــلى عهد اخــوت بــسته ايم
مــا مــريد ذوالــفقار حــيدريــم
تـــا جــهان باقى است ، يار حيدريم
جان ما از عشق مولا مـنجلى است
گر بخواهد جان ، جواب مــابلى است
در ســرما نــيست جز عـشق ولى
يـــاعلى و يـــاعلى و يـــاعلى(ع)
