(ياران علي ع)

منزلگاه عشق

از آنـــزمان کــه داده ای ، در این زمین تو منزلم

تمام غصّۀ جهان، گرفته جای در دلم

ز داس مــــاه نـــو عیان، شـــد از نگــاه دیشـبــم

که ساکنان در زمین، درو کنند حاصلم

بَـــــرَند حـــــقّ مـــــادرم ، بٌــرَند حـــلق اصغرم

کٌشند عاقبت تو را ، کِشند در سَلاسِلم

بـــــه فکــــر گـــاهواره ام، بــــه یاد گـوشواره ام

اسیر آن اشاره ام ، که می کنی تو بر دلم

چو غرقه در خون و تشنه ای، دَمی که زیر دشـنه ای

ز روی نِی به تشت زَر، نگاه توست قاتلم

اگر که مــــی ستانی اش، چرا دوباره پس می دهی؟

بگیر جان و پس نده، گره گشا زمشکلم

عــــمود خــــیمه را بـــبین، زاشــک دیده تر شده

خبر دهد زخون سر، که می چکد ز محملم

(ز چشم توست هستی ام، زجــام توست هســـتی ام

تو یی که سر شکستی ام، نه من نه چوب هستی ام)

حاج منصور ارضی