پیری که آب دجله را در کف می گرفت
مروج الذهب: به سال 289 هجری مالی از طبرستان از جانب محمد بن زید به بغداد رسیده بود که نهانی میان آل ابی طالب تقسیم گردد.معتضد شنید ، پس مردی را که پول را آورده بود ، به حضور طلبیده ، به وی گفت : چرا پنهانی؟ آن را آشکار کن.
مسعودی گوید: و سبب اینگونه بر خورد عطوفت آمیز معتضد با آل ابی طالب ، خوابی است که او دیده بود ، چنانچه فقیه معروف به ابن غنوی در انطاکیه برای ما از محمد بن یحیی بن عباد جلیس ، نقل کرد که : معتضد زمانی که در زندان پدرش محبوس بود ، خواب دید گویا پیری در کنار د جله نشسته ، دست به سوی آب دراز می کند ، و آب دجله در دستش قرار گرفته ، دجله خشک می شود. و سپس آب را ریخته ، به حال اول جاری می گردد.معتضد گوید: این کیست؟
گفتند:علی بن ابی طالب است ، پس برخاستم و به سوی او رفته و بر او سلام نمودم.
آن حضرت (ع) به من فرمود: ای احمد ! خلافت به تو می رسد ، زنهار ، متعرض فزندانم نشوی ، و آنان را آزار ندهی ، گفتم: ای امیر مؤمنان اطاعت می کنم.
