(ياران علي ع)

یا علی

خوش به حال ما كه از نسل گليم
                                     هــمچو بلبل ، عــاشق وصـل گليم

لالـــه هــاى سـرخ باغ حيدريم
                                     وارثــان درد و داغ حــيــــدريـــم

بى سرو دستار، در صـحراى خون
                                     سرخ مــى رقــصيم ، هـمپاى جنون

مــستى مــا بى نـياز از باده است
                                     مى شويم از عشق مولا، مست مست

خــضر راه مــا، فروغ مــاه اوست
                                      مـــقتـــداى مــا، دل آگــاه اوست

مــا كــه از جور خوارج خسته ايم
                                      بـــا عــلى عهد اخــوت بــسته ايم

مــا مــريد ذوالــفقار حــيدريــم
                                      تـــا جــهان باقى است ، يار حيدريم

جان ما از عشق مولا مـنجلى است
                                      گر بخواهد جان ، جواب مــابلى است

در ســرما نــيست جز عـشق ولى
                                       يـــاعلى و يـــاعلى و يـــاعلى(ع)

علی (ع) باب وحی،امانتدار وحی و متمم بعثت

این روز روزی است که علی بن ابی طالب – سلام الله علیه- که باب وحی و امانتدار وحی

بود متولد شد. و این روزی است که قرآن کریم و سنت رسول اکرم به ولایت این مولد

بزرگ ، مفسر پیدا کرد و پشتوانۀ وحی و پشتوانۀ اسلام به وجود این مبارک مولود، قوی

شد، که اتمام بعثت ، به وجود این مولود بزرگ شد. و باید بگوییم فتح باب وحی و تفسیر

وحی و ادامۀ وحی ، به وجود مقدس این سرور [ متحقق] شد. من این روز را ، که هم روز

بعثت است وهم روز ولایت است و هم روزنبوّت است و هم روزامامت ، به همۀ آقایان و

همۀ ملت تبریک عرض می کنم.

سخنرانی به مناسبت میلاد امیرالمؤمنین (ع) - تهران-۲۸/۲/۱۳۶۰(۱۳ رجب ۱۴۰۱)-صحیفة امام -ج۱۴-ص۳۵۰